نظراتي براي آسيب شناسي پياده سازي ايزو 9001

موارد زير درباره مقاله مشاور مديريت با عنوان آسيب شناسي پياده سازي ايزو 9001 در ايران مطرح شده است:

آسيب هاي نوين ايزو 9001

posted Nov 1, 2012, 1:21 AM by حسين صادق‌فر   [ updated Nov 1, 2012, 1:22 AM ]

مكان عجيبي نيست دنياي مميزي براي صدور گواهينامه بر مبناي استاندارد ايزو 9001 در ايران! كه همانند ديگر پديده هاي وارداتي از همان بدو ورود به فرهنگ اين مرز و بوم نچسبيده و تا آخر هم مانند فرزند ناتني باهاش رفتار خواهد شد.... حتما مي‏دونيد كه تحريم ها دامن ايزو را هم گرفته و تعداد شركت هاي گواهي دهنده در ايران بسيار كمتر از گذشته شده و فضاي رقابت را براي كساني كه باقي مانده است آنچنان گشوده كه برخي از شركت هاي گواهي دهنده و تعداد انگشت شماري از مميزي اين شركت ها دست به كارهاي عجيب و غريبي مي زنند...!

مميز محترم كه تقريبا هيچ تخصصي در فرايندهاي اصلي سازمان مميزي شونده ندارد در يك اقدام ناجوانمردانه هنگام مميزي الزامات عمومي استاندارد ايزو 9001 و ديگر استانداردهاي اين خانواده محترم! چنان عدم انطباق هايي از مقوله آموزش و عمدتا آموزش هاي مورد نظرش، مانند آشنايي با الزامات ايزو، مستندسازي و مميزي داخلي مي گيرد كه صدور گواهينامه را با دل نگراني هاي نماينده مديريت و ديگر مديران سازمان روبرو مي سازد...!

اما ايشان در كمال خونسردي و بدون توجه به اينكه اين بازي، يك بازي جوانمردانه fair play نيست آنچنان به تاخت و تاز ادامه مي دهد كه چاره اي جز گذراندن يك دوره آموزشي با خود ايشان براي رفع اين مغايرت باقي نمي ماند.... و اما بخوانيد مكالمات پاياني اين بازي ناجوانمردانه را ...:

-          نيازي نيست به شركت گواهي دهنده اعلام كنيد! مي توانيد با خودم قرارداد آموزشي ببنديد. در خدمتم...!

-          حتما بايد يك دوره كامل مثلا سه روزه برگزار نماييد و كمتر از آن فايده اي ندارد...!

-          هزينه اين دوره اگر با شركت باشد ... ريال و حال كه با من هستيد بسيار كمتر از آن براي شما خواهد شد...!

-          لطفا اول پول را واريز كنيد و سپس از من بخواهيد كه براي تدريس و رفع عدم انطباق خدمت برسم...!

افسوس كه در اين كشور مديريت زده! هيچ داوري براي زدن سوت اخطار پيدا نمي شود.

اعتقاد نداشتن

posted Nov 1, 2012, 1:19 AM by حسين صادق‌فر   [ updated Nov 1, 2012, 1:19 AM ]

در خصوص این مقاله خدمت شما عرض می کنم که تمام مواردی که نوشته اید درست است ولی نکته اصلی را فراموش نموده اید. نکته اصلی این است که در ایران مدیران ارشد و به طبع مدیران زیر دست هیچ اعتقادی به این استاندارد {استاندارد ایزو ۹۰۰۱} ندارند و جالب اینجاست که حتا آموزش نیز برای آنها بی تاثیر است. دلیل اصلی آن را هم عدم شایستگی کافی مدیران می دانم که اکثرا با ضوابط و یا ملاحظاتی انتخاب می شوند حتا در شرکت های خصوصی نیز صرفا سرمایه تعیین کننده مدیر عامل می باشد. به معنای واقعی مدیر با سواد حتا اگر دکتر باشد نداریم. بنده به عینه مشکلاتی در شرکت های ایرانی دیده ام که اصولا با توجه به آنها، پیاده سازی درست این استاندارد به رویا شبیه است. نکته جالب اینجاست که همین مدیران اصرار زیادی در گرفتن این گونه استانداردها دارند البته بدون پیاده سازی واقعی! دلیل اصلی مخالفت با اجرای درست این استاندارد نه این که صرفا بی سوادی باشد بلکه تا حدی می توان گفت این است جلوی سو استفاده از شغل ها را نیز می گردد که چنین چیزی کلا مطلوب کسی که خود سوء استفاده می کند نیست. 

وابستگي به دولت

posted Nov 1, 2012, 1:14 AM by حسين صادق‌فر   [ updated Nov 1, 2012, 1:16 AM ]

به نظر بنده در بسیاری از سازمان های ایرانی، نه تنها پیاده سازی ISO 9001 باعث ایجاد رویه بهبود مستمر نمی گردد، بلکه به دلیل عدم تمایل سازمان به بازنگری رویه ها و دستورالعمل های موجود به واسطه بروکراسی و کندی فرآیند بازنگری به تدریج یکی از دو حالت زیر رخ می دهد:
1- عدم تمایل سازمان به بهبود با بهانه هایی نظیر مطلوب بودن وضع موجود،
2- فاصله گرفتن مستندات فرایندها از واقعیت های سازمانی و آن چیزی که در عمل رخ می دهد.
نکته دیگر اینکه به خصوص در شرکت های خصوصی با حجم سازمانی و فرآیندی متغیر که کسب و کار آنها وابسته رونق پروژه های دولتی است و توجه چندانی به مدیریت منابع انسانی و دانش نمی شود، وجود یک سیستم مدیریت کیفیت پر جزییات به دلیل عدم بازنگری مناسب و به موقع،‌ متناسب با فرآیندهای فعال سازمان باعث دست و پاگیری و مستند سازی های صوری در هنگام ممیزی های مراقبتی و عددسازی شاخص های پایش فرآیندها می شود.
به هر حال مطلبی که ارایه فرمودید بسیار آموزنده و مفید بود. برای جنابعالی آرزو توفیق روز افزون دارم.

بي اهميتي بهبود مستمر

posted Nov 1, 2012, 1:12 AM by حسين صادق‌فر   [ updated Nov 1, 2012, 1:13 AM ]

من با نظر ايشان به عنوان يكي از دلايل عدم كارايي ايزو در شركت هاي ايراني كاملا موافقم. به نظر من دليل ديگري كه وجود دارد اينست كه به بهبود مستمر سيستم اهميت چنداني داده نمي شود. حتي كساني كه انگيزه براي بهبود سيستم را داند وقتي ميبينند با تمام تلاشي كه انجام مي دهند مديران و مديران ارشد در ارزيابي عملكرد آنان اين موارد را لحاظ نمي كنند و وقتي در ارزشيابي ها نتايج را دور از انتظار ميبينند دلسرد مي شوند. سيستم انگيزشي مناسبي كه افراد را تشويق كند و متعاقبا يك سيستم ارزيابي عملكرد منصفانه مي تواند مفيد   واقع گردد. در واقع عدم حمايت از نيروهاي خلاق نيز به اين موضوع دامن مي زند. متاسفانه مي بينيم كه بعد از مدتي جواناني كه با مدارك عالي وارد كار شده اند دچار روزمرگي مي شوند. متاسفانه حتي هنگامي كه واقعا تلاش صورت مي گيرد از طرف خود مديران مورد تمسخر قرار مي گيريم.

 

 


تغيير مداوم فرم ها

posted Nov 1, 2012, 1:09 AM by حسين صادق‌فر   [ updated Nov 1, 2012, 1:10 AM ]

مقاله خوبي ارائه نموديد با اين تذکر که براي مدير ايراني بخصوص در بخش خصوصي ايزو آنقدر اهميت ندارد و فرم ها فقط بايد انتظارات مدير را برآورده کنند. يکي از ايرادهايي که در اين خصوص وجود دارد تغييرات مداوم در فرم ها مي باشد. چون نوع داده ها در سازمان ها مدام در حال تغيير است.

1-5 of 5